Cząstki glebowe, piasek i minerały zmyte z powierzchni ziemi do wód, zwykle po opadach deszczowych.

Opadanie substancji, która nie rozpuszcza się w wodzie a jej gęstość jest większa niż gęstość wody.

Osad powstały w kanalizacji publicznej.

Półstała pozostałość, zawierająca mikroorganizmy i ich produkty, z każdego procesu oczyszczania wody.

Zaawansowane oczyszczanie ścieków uwzględniające oczyszczanie biologiczne usuwając składniki takie jak fosfor, azot i większość BZT i zawiesin.

Obiekt wybudowany do oczyszczania ścieków przed ich zrzutem do środowiska.

Woda odpływająca z powierzchni ulic miast zawierająca zanieczyszczenia wpływająca do kanalizacji lub odbiorników.

Odwrócona osmoza jest procesem, który omija wiele ograniczeń destylacji i dejonizacji.
Dla wyjaśnienia odwróconej osmozy popatrzmy najpierw na osmozę.

Jest to proces naturalny, występujący zawsze, gdy rozcieńczony roztwór jest oddzielony od roztworu stężonego przez membranę półprzepuszczalną. Woda, „napędzana” przez siłę wywołaną różnicą stężeń – ciśnieniem osmotycznym – przechodzi przez membranę z roztworu rozcieńczonego do roztworu stężonego.
Przepływ wody trwa aż do takiego rozcieńczenia roztworu stężonego, że ciśnienie wsteczne zatrzyma dalszy przepływ przez membranę (równowaga osmotyczna). Jeśli ciśnienie większe niż ciśnienie osmotyczne zostanie przyłożone po stronie membrany o większym stężeniu, normalny przepływ osmotyczny zostanie odwrócony - woda przechodzi przez membranę z roztworu stężonego i jest w ten sposób pozbawiana zawartych w niej zanieczyszczeń.

Jest to podstawowa zasada odwróconej osmozy (czasami nazywanej również hyperfiltracją). W praktyce, woda jest pompowana do ciśnieniowego zbiornika zawierającego spiralę lub zespół wydrążonych włókien wykonanych z membrany pół-przepuszczalnej. Woda oczyszczona przechodzi przez membranę tworząc „przesącz”.
Zanieczyszczenia pozostają w pozostałej wodzie – zwanej „koncentratem” – która jest odprowadzana w sposób ciągły do kanalizacji. Obecne generacje kompozytowych cienkowarstwowych poliamidowych membran odwróconej osmozy usuwają 90-98% jonów nieorganicznych, wraz z praktycznie wszystkimi dużymi zanieczyszczeniami niejonowymi, oraz cząsteczki organiczne o ciężarze cząsteczkowym większym niż 100.
Rozpuszczone gazy nie są usuwane. Odwrócona osmoza ma zdolność zabezpieczania systemu przed bakteriami i pirogenami. Jest często łączona z wymianą jonową w celu istotnego wydłużenia żywotności wkładów jonowymiennych, i otrzymania wody o niskiej zawartości zanieczyszczeń organicznych. Bezpośrednie pobieranie wody po odwróconej osmozie zapewnia źródło wody o niskiej zawartości bakterii. 

Odkrzemienianie można również wykonać za pomocą tlenków takich jak: żelaza, chromu,glinu, cynku, magnezu, kadmu, miedzi w postaci żeli ich tlenków w postaci czystej lub osadza się je na porowatym złożu obojętnym: koks, węgiel aktywny, pumeks. Prawdopodobnie powstają związki typu adsorpcyjnego. Metody fizyczno-chemiczne obejmują odkrzemianie elektrolityczne i za pomocą jonitów. 

Związki żelaza w wodzie pochodzić mogą z różnych źródeł: z gruntu, z zanieczyszczeń ściekami, z korozji żelaznych zbiorników i przewodów. Wody żelaziste mają szereg ujemnych cech: nieprzyjemny, specyficzny zapach i żelazisty smak, skłonność do osadzania szlamów w rurociągach, grzejnikach, wyparkach, pozostawianie plam na pranych tkaninach, pokrywanie żółtymi plamami porcelany i szkła, ujemny wpływ na jakość produktów spożywczych i wyrobów przemysłowych. Woda do picia nie powinna zawierać więcej niż około 0,3 mg/l, powyżej 0,5 mg/l jest dawką zabójczą dla roślin a 1mg/l dla ryb. Wody żelaziste sprzyjają rozwojowi bakterii żelazistych w instalacjach gdzie wytwarzają rdzę gąbczastą lub nitkowatą - co powoduje zatykanie przewodów, zawartość żelaza w wodzie sprzyja rozwojowi roślin wodnych np. alg. Woda w Wiśle zawiera 8mg/l żelaza zaś dopuszczalne zawartości Fe do picia - max 0,3mg/l, do produkcji pigmentów poniżej 0,001mg/l, zaś do produkcji papierów wartościowych jeszcze mniej.

Odżelaziacze ciśnieniowe mogą być jednostopniowe (dla zawartości Fe poniżej 2mg/l) lub dwustopniowe (gdy żelaza jest powyżej 2mg/l) , ich budowa przypomina filtry ciśnieniowe. Napowietrzanie i filtrowanie odbywa się pod ciśnieniem. 

Składają się ze złoża filtracyjnego z piasku kwarcowego o wysokości 1 - 1,5 m i uziarnieniu 0,8 - 1mm, wydzielający się CO2 wraz z powietrzem jest usuwany.

W odżelazianiu dwustopniowym znajdują się dwie warstwy wypełnienia: warstwa podtrzymująca i kontaktowa.
Prędkość filtracji waha się od 15 - 20 m/h. Ogólnie odżelazianie za pomocą napowietrzania i filtrowania pozwala zmniejszyć ilość żelaza do 0,2 mg/l. 

Stosuje się do tych wód gdzie są obecne związki koloidowe lub drobne zawiesiny Fe(OH)3, Fe(OH)2, FeS , koloidowe związki organiczne np. związki humusowe, pH powinno być utrzymywane w zakresie 5,7 - 7,5. Usuwanie kwasów humusowych wymaga uprzedniego utlenienia za pomocą KmnO4 lub Cl2, ponieważ: one utleniają się trudniej niż Fe(OH)2, tworzą ochronne koloidy. Związki humusowe mają charakter kwasowy i wymagają ponadto zobojętnienia wapnem. 

Odwrócona osmoza zdecydowanie jednak różni się od innych technik tego typu, takich jak ultra i mikrofiltracja. W procesach MF i UF podstawą separacji jest efekt sitowy, a tymczasem w RO efekt ten praktycznie nie występuje.

Ozonowanie wody jest nowoczesną metodą. Ozon otrzymuje się metodą fotochemiczną, na drodze elekrolitycznej, na drodze syntezy chemiczno-nuklearnej, metodą “cichych “ wyładowań elektrycznych. Chemizm ozonowania nie jest jeszcze poznany. Ogólnie przyjmuje się, że działa silnie tlen atomowy.

Ozonowanie skutecznie usuwa wiele typowych zanieczyszczeń zarówno nieorganicznych jak organicznych związków na drodze utleniania oraz poprawia własności organoleptyczne (utlenia H2S do siarki i siarczanów, cyjanki do azotu i dwutlenku węgla, związki barwne pochodzące od kwasów humusowych, fenole utlenia do CO2, węglowodory często dają substancje rakotwórcze, substancje powierzchniowoczynne nie utleniają się całkowicie, zaś pestycydy są bardzo odporne na działanie ozonu zaś zapach i smak są całkowicie likwidowane).