WODY GŁĘBINOWE

Dodano 07-01-2012 przez Jacek Gąsiorowski

4.3. WODY GŁĘBINOWE

Skorupę ziemską tworzą liczne warstwy geologiczne, które powstawały przez miliony lat. Są to warstwy zbudowane z różnych skał - iłów, łupków, glin, piaskowców, bazaltów itd.

Dla nas ważne jest, że warstwy geologiczne zachowują się różnie w stosunku do wody opadowej przesiąkającej w naturalny sposób w głąb ziemi. Niektóre warstwy przepuszczają wodę (gleba, piaski, żwiry, niektóre iły itd.), a inne nie (zbite skały, gliny itd.). To dzięki pierwszej warstwie nieprzepuszczalnej, znajdującej się na głębokości około 25 m, gromadzą się na jej powierzchni wody gruntowe, które można czerpać ze studni. Wody gruntowe są bardzo młode, bo są ciągle zasilane opadami atmosferycznymi. Znajdujemy w nich zanieczyszczenia ze ścieków rolniczych (pestycydy, nawozy sztuczne), z szamb, pyłów atmosferycznych, śmietnisk itd.

Kolejne nieprzepuszczalne warstwy geologiczne znajdujemy na dużo większych głębokościach, najczęściej od 150 do 400 m. Na tych warstwach zatrzymały się wody wiele starsze, które należą do wód głębinowych. Dla przykładu woda oligoceńska z rejonów Warszawy (oligocen jest jednym z okresów geologicznych w historii tworzenia Ziemi) znajduje się na głębokości od 300 do 350 m, a jej wiek wynosi około 35 milionów lat.

Rys. 25. Wody gruntowe i głębinowe w skorupie ziemskiej.

Podstawową różnicą pomiędzy wodami gruntowymi a głębinowymi jest to, że wody gruntowe bezpośrednio stykają się ze wszelkimi nieczystościami z powierzchni w postaci ścieków i odpadów. Są zatem bardziej skażone w przeciwieństwie do wód głębinowych, które są (jeszcze?!) odizolowane od zanieczyszczeń z powierzchni ziemi.

Niestety, wśród wielu posiadaczy studni istnieje przekonanie, że korzystają z wody głębinowej.
Jest oczywiste, iż woda przesiąkając przez różne skały w skorupie ziemskiej częściowo rozpuszcza je i wzbogaca się w różne minerały. Ilość tych minerałów, a także ich jakość zależą od budowy samej skały. Skały wapienne są łatwo rozpuszczalne, dlatego wody przepływające przez nie zawierają dużo wapnia (twardość wody).

Przykładem skał nierozpuszczalnych są granity i bazalty (woda w Tatrach i Himalajach nie zawiera żadnych minerałów).
Wody głębinowe znajdujemy niemal wszędzie (tak jak wszędzie spadają deszcze), różna jest tylko głębokość ich zalegania w skorupie ziemskiej. Ale nie każda woda głębinowa nadaje się do picia, bowiem w większości przypadków są one przemineralizowane. Jeśli woda głębinowa spełni warunki wody mineralnej, to jest natychmiast rejestrowana i sprzedawana jako mineralna. Jednak bardzo przereklamowane są korzyści zdrowotne wynikające z obecności minerałów w wodach głębinowych.

Makro - i mikroelementy w wodzie muszą tworzyć ze sobą odpowiednie proporcje, aby były przyswajane przez ludzki organizm. Nie zapominajmy również, że wody głębinowe często zawierają zbyt dużo minerałów. Z wielu badań i obserwacji wynika, że nawet najbogatsze w minerały wody mineralne nie dają ich więcej, niż 1% tego, co znajdujemy w pożywieniu. Woda nigdy nie była poważnym źródłem makro- i mikroelementów potrzebnych nam do życia.

NAWET NAJLEPSZE WODY MINERALNE ZAWIERAJĄ TYLKO KILKA POTRZEBNYCH DO ŻYCIA PIERWIASTKÓW I TO 
W ZNIKOMYCH ILOŚCIACH W PORÓWNANIU 
Z ICH ZAPOTRZEBOWANIEM

W Polsce notujemy coraz więcej przypadków skażenia wód głębinowych truciznami z powierzchni ziemi na skutek przesiąkania w głąb ziemi w sposób naturalny. Do tego dochodzą setki tysięcy wykonanych w ostatnich latach i niezabezpieczonych otworów wiertniczych, które tworzą łatwą drogę dla brudów cywilizacyjnych.

Wody głębinowe charakteryzują się dobrymi parametrami mikrobiologicznymi. Niska temperatura tych wód, brak dostępu światła słonecznego oraz brak naturalnych pożywek nie sprzyjają rozwojowi drobnoustrojów. Jednak niewłaściwe korzystanie z takiej wody, a szczególnie niewłaściwe przechowywanie prowadzi do szybkiego i znacznego pogorszenia się jej jakości mikrobiologicznej i szkodliwego działania na organizm ludzki.

Wody głębinowe bogate w składniki mineralne mogą być dobrym podłożem dla rozwoju drobnoustrojów pochodzących z otoczenia człowieka. Zawartość tlenu w wodzie głębinowej jest niska, ale jej przechowywanie w naczyniach powoduje szybkie nasycanie tlenem umożliwiające wzrost drobnoustrojów tlenowych.
Z kolei wyższa na powierzchni niż w głębinach temperatura wody umożliwia rozwój wielu drobnoustrojów mezofilnych, chorobotwórczych dla człowieka.

Do pojemników służących do przenoszenia i przechowywania wody łatwo dostają się, namnażają i uwalniają metabolity licznych gatunków pleśni, z których kilka produkuje aflatoksyny, substancje o wyjątkowo rakotwórczym działaniu. Stopień zanieczyszczenia drobnoustrojami zależy w dużej mierze od materiału, z którego jest wykonany pojemnik, gdyż większość bakterii mezofilnych przywiera z łatwością do powierzchni z tworzyw sztucznych za pomocą specjalnie wytwarzanych substancji śluzowych. W ten sposób na wewnętrznej powierzchni naczynia powstaje biofilm złożony z bakterii i ich metabolitów.

Widzimy więc, że spożywanie wód głębinowych, które wykazują dobre parametry mikrobiologiczne, niesie ze sobą zagrożenie zdrowia wynikające z braku znajomości przestrzegania zasad higieny w trakcie ich pobierania i przechowywania. Sama zawartość pewnych minerałów w tych wodach najczęściej nie stanowi żadnego pożytku dla konsumentów. Jedyną zaletą wód głębinowych jest to, że nie zawierają tylu zanieczyszczeń (jeszcze!!!), co wody gruntowe lub powierzchniowe. 
Z wód głębinowych korzysta obecnie około 2% społeczeństwa polskiego. Najwięcej wypija się ich w Warszawie, gdzie mieszkańcy stolicy dzięki ponad 200 studniom głębinowym sami zaopatrują się w wodę oligoceńską.

SPOŻYWANIE WÓD GŁĘBINOWYCH NIESIE ZA SOBĄ 
ZAGROŻENIE ZDROWIA WYNIKAJĄCE Z BRAKU 
PRZESTRZEGANIA ZASAD HIGIENY W TRAKCIE 
ICH POBIERANIA I PRZECHOWYWANIA.

Następny rozdział: PIERWIASTKI I ZWIĄZKI CHEMICZNE W WODZIE POWIERZCHNIOWEJ I PITNEJ

Jak poradzić sobie z twardą wodą proponujemy 2 rozwiązania link poniżej:
Technologia uzdatniania wody nowoczesnym urządzeniem Vulcan lub Stacja Zmiękczania Wody na Jonitach

Tagi